OTWÓRZ OCZY

STOP PRZEMOCY

PRZEMOC WOBEC DZIECI TO NIE METODA WYCHOWAWCZA!!!


Dziecko może być skrzywdzone bez względu na intencje!
Wszystkie działania i zaniechania, które zakłócają jego optymalny rozwój, stanowią krzywdzenie.
Krzywdzenie dziecka może się dokonywać w czterech fazach:

  1. Przemocy fizycznej,
  2. Przemocy psychicznej zwaną też emocjonalną,
  3. Wykorzystania seksualnego,
  4. Zaniedbywania dziecka.

 
Przemoc fizyczna to zachowania, które prowadzą do nieprzypadkowych uszkodzeń ciała (np. bicie, klapsy, szarpanie, popychanie, policzkowanie, duszenie, przypalanie itp.)
Specyficznym rodzajem krzywdzenia fizycznego jest zespół Munchhausena czyli wywoływanie
u dziecka choroby i narażanie jego zdrowia na poważne szkody.

Przemoc psychiczna (emocjonalna) są to rożnego rodzaju zachowania, które maja na celu wywołanie w dziecku poczucie zagrożenia i lęku w postaci zastraszania,poniżania, wyśmiewania, niszczenia ulubionych zabawek i przedmiotów należących do dziecka.
Przemocą jest także stawianie dziecku wymagań nieadekwatnych do jego wieku i możliwości rozwojowych.

Wykorzystanie seksualne to zachowania osoby dorosłej prowadzące do zaspokojenia seksualnego kosztem dziecka oraz zaniedbania, które narażają dziecko na tego rodzaju wykorzystanie. Wykorzystanie seksualne obejmuje także akty pozbawione fizycznego kontaktu, takie jak rozmowy o treści seksualnej, ekshibicjonizm, prezentowanie dziecku zdjęć i filmów pornograficznych.

Zaniedbywanie dziecka ( fizyczne i emocjonalne) jest to niezaspokojenie potrzeb dziecka, które są niezbędne do jego prawidłowego rozwoju. Do potrzeb tych zaliczmy: właściwe odżywianie, higienę, opiekę medyczną, edukację, ale także potrzeby związane z funkcjonowaniem psychicznym czyli bezpieczeństwo, bezwarunkowa akceptacja, szacunek, miłość, zainteresowanie sprawami dziecka.

DZIECKO JAKO ŚWIADEK PRZEMOCY



Duży wpływ na rozwój dziecka mają relacje między rodzicami.

Jeżeli te relacje są nacechowane wrogością, konfliktami i przemocą to dziecko nie będąc bezpośrednią ofiarą, ponosi konsekwencje i doświadcza krzywdzenia.

Zdarza się, że dziecko wychowywane w rodzinie, w której występuje przemoc jest w nią w jakiś sposób zaangażowane.

Dziecko staje się ofiarą przemocy nawet wtedy, gdy jest jedynie świadkiem przemocy. Odczuwa wtedy lęk, strach i obawę o to co stanie się z krzywdzoną osobą tj,. matką, rodzeństwem i z nim samym.

Dziecko nie ma tyle siły i odwagi aby zareagować i zatrzymać brutalne zachowanie oprawcy, czuje się bezradne i winne.

Konsekwencją złej sytuacji w domu jest to ,że dziecko może być zamknięte w sobie, wycofane z kontaktów z rówieśnikami, utrzymuje w tajemnicy sprawy domowe lub też jest nadpobudliwe, agresywne i niemiłe wobec rówieśników i dorosłych.

W przypadku przemocy w rodzinie mówimy o konsekwencjach krótko i długoterminowych.

SKUTKI KRÓTKOTERMINOWE U DZIECI:    

  1. negatywny obraz własnej osoby,
  2. zachowania autoagresywne,
  3. dominacja lęku, złości i gniewu,
  4. zaburzenia łaknienia i snu,
  5. poczucie winy,
  6. zaburzenia związane z nastrojem np. depresje i nadmierna potrzeba uczuć,
  7. zaburzenia somatyczne,
  8. obgryzanie paznokci, niepokój, drżenie, tiki,
  9. myśli samobójcze,
  10. słabe wyniki w nauce,
  11. zachowania ryzykowne (alkohol, wagary, narkotyki, agresja)

 
SKUTKI DŁUGOTERMINOWE U DZIECI 

  1. zaburzenia osobowości, uniemożliwiająca albo utrudniająca funkcjonowanie w życiu dorosłym,
  2. brak umiejętności tworzenia stałych i stabilnych relacji damko- męskich,
  3. stosowanie przemocy,
  4. doznawanie przemocy,
  5. gorsze wykształcenie i gorsze możliwości znalezienia pracy. 

 

CO SIĘ DZIEJE Z DZIECKIEM GDY JEST ŚWIADKIEM PRZEMOCY W RODZINIE ?

Strach i niepokój
Dzieci obawiają się o zdrowie i życie swoich rodziców, a także swoje.

Poczucie winy
Dzieci czuja się odpowiedzialne za przemoc. Myślą, że są przyczyną takiego zachowania swoich rodziców.

Ambiwalencja uczuć
Dzieci odczuwają zarówno miłość, jak i nienawiść do rodziców, który stosuje przemoc.
Żyją w chaosie emocjonalnym.

Brak zaufania
Dzieci, które doświadczają przemocy mają trudności w nawiązywaniu bliskich kontaktów
z rówieśnikami. Nie potrafią nikomu zaufać.

Agresywność
Wiele dzieci odreagowuje agresją na to, co dzieje się w ich domach. Uczą się,że przemoc jest jedynym sposobem rozwiązywania konfliktów.

Spolegliwość
Niektóre dzieci są gotowe zrobić wiele, by wszystkich zadowolić. Ulegają wszelkim prośbom lub naciskom ze strony otoczenia. Pod wpływem innych ludzi mogą robić rzeczy, które są dla nich niebezpieczne.

Kłopoty w szkole
Dzieci chcą pozostawać w domach, ponieważ myślą, że w ten sposób mogą kontrolować przemoc. Dziecko opuszcza zajęcia w szkole, ma coraz gorsze wyniki w nauce.

Bezradność
Dziecko czuje się przygniecione ciężarem swojej bezradności wobec sytuacji w domu.
W niektórych przypadkach dzieci podejmują próby samobójcze jako ostateczne rozwiązanie swoich problemów.

Opóźnienia w rozwoju
Dzieci, które nie maja zapewnionej właściwej opieki, gorzej się rozwijają niż ich rówieśnicy, maja kłopoty z uczeniem się i koncentracją.

Zaburzenia mowy
Konsekwencją życia w ciągłym stresie mogą być zaburzenia mowy.

Dolegliwości związane ze stresem
Dzieci często odczuwają dolegliwości somatyczne takie jak: bóle głowy, żołądka, moczenie nocne.
Ich ogólny stan zdrowia jest zły.

 


STOSOWANIE PRZEMOCY WOBEC DZIECI OZNACZA TWOJĄ BEZRADNOŚĆ

ORAZ BRAK UMIEJĘTNOŚCI WYCHOWAWCZYCH .


Stosowanie przemocy wobec dzieci bardzo często nie wynika z braku miłości do nich czy z trudnych cech charakteru, ale z bezradności, z braku umiejętności wychowawczych. Tego można się nauczyć, te umiejętności można wyćwiczyć. Nawet najbardziej kochający i troskliwi rodzice popełniają błędy. Dla dzieci najbardziej liczą się nie nasze błędy, ale to jak na nie reagujemy czy umiemy przeprosić, czy wykazujemy wolę porozumienia i czy jesteśmy gotowi się zmienić. To daje dzieciom siłę i odwagę.